Ҳиндистонлик эр-хотин 64 йил ўтиб тўй қилишди

 

Ҳиндистонда 64 йил олдин оилаларидан қочиб кетган эр-хотин, Харш ва Мруну, ниҳоят ўз орзуларини амалга ошириб, тўй қилишди.

 

Харш ва Мруну 1960 йилларда, Ҳиндистоннинг динлараро никоҳга қарши бўлган даврида оилаларидан қочиб кетишди. Улар бир-бирларини болаликдан севишган ва турли касталарга мансуб эдилар — Харш брахман, Мруну эса жайн эди. Уларнинг оилалари бу никоҳни қабул қилмаган ва катталар томонидан қаттиқ қаршилик кўрсатилган. Лекин бу ҳолат ёшларни орзуларидан воз кечишга мажбур қилолмади. Улар яширинча учрашиб, ёзишиб, ўз севгиларини яширишга ҳаракат қилишди.

 

Бир куни Мрунун қариндошлари уларнинг муносабатларини қабул қилишдан бош тортганида, Мруну тақдирий қарор қабул қилди ва Харш билан қочиб кетди. Бу уларнинг бирга бўлган ҳаётининг бошланиши эди.

 

Йиллар ўтиб, Харш ва Мруну оила қуриб, фарзанд ва набираларини тарбиялашди. Аммо улар ҳеч қачон расмий никоҳга эга бўлмаган. Бобо ва бувилар ўзларининг амалга ошмаган орзуларидан афсусланар эдилар. Шунинг учун, улар учун тўйни расмийлаштиришни қарор қилган фарзандлари ва набиралари, анъанавий либослар, гуллар ва байрам маросимлари билан ҳақиқий тўй ташкил этишди.

 

Бундан ташқари, кўплаб томошабинлар шуни таъкидлашадики, Ҳиндистонда касталараро никоҳлар ҳали ҳам қаршиликларга дуч келмоқда. Харш ва Мруну ўз ҳикоялари билан янги авлодларга муҳим бир мисол бўлиб хизмат қилмоқдалар.