“Tokioga yo‘l”: Chempion ruhi va milliy g‘urur aks etgan film

O‘zbekiston va Yaponiya kino ijodkorlari hamkorligida suratga olingan “Tokioga yo‘l” badiiy filmi premyerasi Toshkent shahridagi O‘zbekiston milliy kino san’ati saroyida bo‘lib o‘tdi. Filmning asosiy maqsadi – O‘zbekistonning xalqaro maydondagi ijobiy imijini mustahkamlash, milliy kontentni rivojlantirish va keng targ‘ib etishdir. Asarda mamlakatda sport sohasida amalga oshirilayotgan islohotlar, yoshlar uchun yaratilayotgan imkoniyatlar hamda yuqori natijalarga erishish yo‘lida yaratilgan shart-sharoitlar yorqin aks ettirilgan.

 

 

Film rejissyori va prodyuseri Akrom Isakovning ta’kidlashicha, ushbu loyiha orqali bugungi O‘zbekiston sportining kuchi va xalqaro maydondagi nufuzi namoyon etilgan:

 

“Bugungi kunda O‘zbekiston boks bo‘yicha dunyoda yetakchi o‘rinda. Biz o‘z kuchimizni isbotlab bo‘ldik. Endi dunyo biz bilan hisoblashmoqda. Bu film – ana shu g‘urur va natijaning ifodasi.”

 

Uning so‘zlariga ko‘ra, film nafaqat sportning muvaffaqiyati, balki milliy o‘zlikni anglash, o‘zbek ekanidan faxrlanish tuyg‘ularini uyg‘otishga xizmat qiladi:

 

“Biz ota-bobolarimiz bilan faxrlanamiz. Endi bugungi avlod ham o‘zini isbotlayapti. Bu film – o‘sha davomchilikning belgisi.”

 

Rejissor filmni tomosha qilish zarurati haqida ham alohida to‘xtaldi: 

 

“Oldin sportda katta natijalar kam edi. Bugun esa butun dunyo tan olyapti. O‘zbeklar deyishsa, kuchli xalq sifatida qaralyapti. Bu film – bayrog‘imizni gap bilan emas, mehnat bilan ko‘tarish haqida.”

 

Uning fikricha, film tomoshabinga oddiy hikoya emas, balki jonli isbot – mehnat va fidoyilik natijasini ko‘rsatadi.

 

 

Filmda bosh rolni ijro etgan aktyor uchun bu loyiha oson kechmagan. U hatto dastlab rolni yo‘qotganini ochiq aytadi: 

 

“Bu rol qo‘limdan ketgan edi. Hatto boshqa aktyor bilan 40 foiz suratga olish ishlari ham bajarilgan. Lekin men umidimni uzmadim. Ichimda bu rol meniki bo‘lishini his qilardim.”

 

Aktyorning aytishicha, u bu rol uchun jiddiy tayyorgarlik ko‘rgan: 

 

“Men sababsiz dieta qildim, sababsiz boks mashg‘ulotlariga bordim. Men shunchaki ishonardim. Chunki bu mening orzum edi.”

 

Filmda jang sahnalari ayniqsa murakkab bo‘lgan. Aktyor bu jarayonni shunday eslaydi:

 

“Professional boksyor bilan besh kun davomida jang sahnalarini suratga oldik. Kuniga 10-12 soat ishladik. Asosan men zarba yedim. Hatto miya chayqalish holatigacha bordi.”

 

Shunga qaramay, u bu jarayonni ijobiy baholaydi:

 

“Men biror marta ‘qiynaldim‘ demadim. Bu men uchun zavq edi. Yana bo‘lsa, yana-da yaxshiroq ijro etardim.”

 

Aktyor Bahodir Jalolov bilan to‘g‘ridan-to‘g‘ri ko‘p muloqot qilmaganini ham aytib o‘tdi:

 

“Men ko‘proq uning do‘stlari bilan suhbatlashdim. Chunki insonni yaqinlari uni yana-da yaxshiroq biladi. Jang sahnalarida – qat’iyatli, oilaviy sahnalarda esa – samimiy obraz yaratishga harakat qildim.”

 

Film ijodkorlari va qahramonlarning fikricha, “Tokioga yo‘l” – bu yoshlar uchun kuchli motivatsiya manbai:

 

“Bu film yoshlar uchun motivatsiya beradi. Unda qiyinchiliklar, mehnat va g‘alaba yo‘li ko‘rsatilgan.”

 

“Tokioga yo‘l” — bu shunchaki biografik film emas. Bu – ishonch, sabr va mehnat orqali erishilgan g‘alabaning badiiy ifodasidir. Film tomoshabinga nafaqat sportdagi muvaffaqiyatni, balki insoniy kuch va irodaning chegarasizligini his qildiradi.

 

U har bir o‘zbek uchun faxr, har bir yosh uchun esa ilhom manbai bo‘lib xizmat qiladi.