Муштарий Камилова ўз чиқишида мазкур воқеага кенг тўхталиб, ўз орзуларига етишишида бу воқеа тўғаноқ бўлганини айтди. У нутқи давомида айбловни тўлиқ иккинчи томон яъни Педагогика университети декан ўринбосарига юклади.
“Дўстларим, севимли ишим, ўқишим ва келажак учун катта режаларим бор эди. Лекин 2021 йилнинг 18 октябрь куни саноқли сонияларда ҳаммасини йўқотдим. Менинг орзуларим ва ҳаётимни ўғирлаган инсон исми — Юлдашбек Боғабаев. Менинг университетимда декан ўринбосари лавозимида ишлаган, менинг номусимга тегишга ҳаракат қилиб, сўнг деразадан улоқтирди. Ўша пайтда бирон суягим омон қолмаган деб ўйладим, оғриқ шу қадар кучли эди. Баъзан, ҳозир уйғонаман-у, барчаси оддий туш эканлиги бўлиб чиқадигандай туюлади”, – дейди у.