Африка орзуси
Орзунинг тузук-тузукмаси бўлмайди. У бор! Амалга ошадими-йўқми, борлиги муҳим!
“Мактаб йилларимизда Кустонинг сув остидаги саргузаштлари ҳақидаги кўрсатувни берилиб томоша қилардим. Мучал ёшидан ўтган бола эдим, хаёлпараст ҳам эмасдим. Лекин бошқалар, негадир, Кустога ўхшашни исташимни мазах қилишарди. Катта-кичик “Ана, Кусто келаяпти”, дея анҳордан маржон топган-топмаганимни сўрашарди. Ақлим кира бошлагани учунмас, ҳеч ким орзум ушалишига ишонмаганидан океанлар остига шўнғишим хомхаёл деган хулосага келдим.
Қизим бу йил учинчи синфда ўқияпти. Баҳолари ёмонмас. Шеърларни шунчалар бийрон-бийрон ўқийдики, журналист бўладими, дейсиз эшитиб. Яқинда анча кеч бўлишига қарамай телеэкран орқали ҳайвонот оламига сайёҳат қилиб ўтирибди.
— Ухлайдиган вақтинг бўлди, қизалоғим, — дедим ойисининг гапларига кўнмаган эркатойимга.
— Дада, битта нарса сўрайман, хўп, десангиз, кейин ухлайман, — деди у эркаланиб.
— Хўш...
— Менга фотоаппарат олиб беринг. Кейин Африкага кетаман!
— Нима? — кийимларимни дазмоллаётган ойиси унинг гапидан ҳайратланиб сўради.
— Африкага бориб, ҳайвонларни суратга оламан... — деди қизалоғим онаси томонга шуни ҳам билмайсизми дегандек қараб.
— Африка қиз болалар борадиган жой эмас. Бошқа тузукроқ нарсаларни орзу қил, — аёлим шундай дея кўйлагимни текис дазмолладимми, деб қўлида тутиб кўрди.
— Нега энди? Майли, олиб бераман. Катта бўлганингда борасан, балким бирга борармиз, — шундай дея уни кўтариб олдим.
Орзунинг тузук-тузукмаси бўлмайди. У бор! Амалга ошадими-йўқми, борлиги муҳим!”
Муаллиф: Шоира Шагиаҳмедова
