Болам чизган сурат
Тинчлик болаларингиз орзусига айланмасин!
“Ўғлим расм чизиш тўгарагига боряпти. Боламнинг суратларида қайси чизма дарахт, қайси бири уй эканлигини тополмай роса оввора бўламан. Назаримда, у сурат солишнинг дарсини ҳеч ололмайди. Бошқа машғулотга қатнаша қол, десам, йўқ деб оёқ тираб олган саккиз яшар қайсарчам. Кеча эса оқ қоғозни мовий рангга бўяб келибди.
— Нима бу? — дедим қоғозни қўлимга олишим билан.
Арслон “Осмон”, дея жавоб берди.
— Устозинг қўлларингизга қоғоз билан қаламни тутқазиб, хонадан чиқиб кетадими? — бекордан-бекорга пул тўлаётганимдан аччиқланиб сўрадим.
— Йўқ, бугун чизганимни “Тинч осмонни тасвирлабсан”, дея мақтади, — деди ўғлим кўзларини пирпиратиб.
“Ҳа”, дедим-у, ўтган куни уни невропатологга олиб борганим эсимга тушди. Шифокорнинг айтишича, ўғлим нимадандир қўрқиб қолган, шунинг учун кўзларини пирпиратармиш.
— Ойи, суратни деворга илиб қўяйлик? — хаёлимни унинг саволи бўлди.
— Нега?
— Бу тинчлик рамзи экан, уйимиз доим тинч бўлади шунда, — Арслон гапира туриб нигоҳларини мендан олиб қочди...
Мен ҳам уйимизни мовий рангга бўяшни истаётган ўғлимнинг кўзларига қарай олмадим...
Тинчлик болаларингиз орзусига айланмасин!”
Муаллиф: Шоира Шагиаҳмедова
