Bolam chizgan surat
Tinchlik bolalaringiz orzusiga aylanmasin!
“O‘g‘lim rasm chizish to‘garagiga boryapti. Bolamning suratlarida qaysi chizma daraxt, qaysi biri uy ekanligini topolmay rosa ovvora bo‘laman. Nazarimda, u surat solishning darsini hech ololmaydi. Boshqa mashg‘ulotga qatnasha qol, desam, yo‘q deb oyoq tirab olgan sakkiz yashar qaysarcham. Kecha esa oq qog‘ozni moviy rangga bo‘yab kelibdi.
— Nima bu? — dedim qog‘ozni qo‘limga olishim bilan.
Arslon “Osmon”, deya javob berdi.
— Ustozing qo‘llaringizga qog‘oz bilan qalamni tutqazib, xonadan chiqib ketadimi? — bekordan-bekorga pul to‘layotganimdan achchiqlanib so‘radim.
— Yo‘q, bugun chizganimni “Tinch osmonni tasvirlabsan”, deya maqtadi, — dedi o‘g‘lim ko‘zlarini pirpiratib.
“Ha”, dedim-u, o‘tgan kuni uni nevropatologga olib borganim esimga tushdi. Shifokorning aytishicha, o‘g‘lim nimadandir qo‘rqib qolgan, shuning uchun ko‘zlarini pirpiratarmish.
— Oyi, suratni devorga ilib qo‘yaylik? — xayolimni uning savoli bo‘ldi.
— Nega?
— Bu tinchlik ramzi ekan, uyimiz doim tinch bo‘ladi shunda, — Arslon gapira turib nigohlarini mendan olib qochdi...
Men ham uyimizni moviy rangga bo‘yashni istayotgan o‘g‘limning ko‘zlariga qaray olmadim...
Tinchlik bolalaringiz orzusiga aylanmasin!”
Muallif: Shoira Shagiahmedova
