Дунёнинг томи соябонми ё виждон?

 

“Эрталаб ишхонамга кирдим-у, хонани эгаллаб олган соябонлар оралаб юрарканман, сумкамга қўл узатдим. Йўқ! Янги йилда фарзандларимиз учун Қорбобо чақирган турмуш ўртоғим мени ҳам ҳайратлантириш истагида совға тўла қопга соябон солиб қўйган экан. Қор-ёмғир ёғса, юзасида гулчалар пайдо бўладиган бинафшаранг соябонни қўлимга олганимда, қанчалик хурсанд бўлганимни билсангиз эди. 

 

Қаранг, эсипастлик қилиб, эримнинг кутилмаган совғасини қаердадир — бекатда ёки таксида унутиб қолдирибман. Бугун биринчи бор тақишим эди-я! Энди... Энди нима қиламан? Азборойи ишдан кейин соябонсиз ёмғирдан ивиб кетишимга эмас, турмуш ўртоғим билиб қолса, хафа бўлишидан ташвишланардим. Тушлик пайти ишхонамизга яқин магазинга бориб, худди шунақасини қидириб кўраман. Тополмасам, бозорга чопаман. Хаёлимда кечгача соябонни “изига қайтариш” йўлларини излаб, режалар туза бошладим. Шунга яраша ишим ҳам кайфиятсиз бошланди.  

 

Ҳамкасбларимдан бири одамларда виждон туйғуси йўқолиб бораётганидан гап очди. Кеча дўконга кирганида касса олдида ҳамёнини унутиб қолдирганини ва 15 дақиқадан кейин ортига қайтиб, тополмаганини айтди. Беихтиёр ҳаммамиз унга қўшилдик. Аммо соябоним ҳақида оғиз очмадим. Шунчаки тушликда мен ҳам дўконга ўтиб келмоқчилигимни, соябон олмасам бўлмаслигини гап орасида қистириб ўтдим. 

 

Тезроқ тушлик бўлишини интиқ кутиб ўтирганимда, офисимиз қоровулхонасидан кўнғироқ бўлди. Мени сўраб келишибди. “Ким экан, шошиб турганимда”, дея уф-уфлаб пастга тушдим. Кираверишдаги холлда таксичи йигит турарди, қўлида соябоним! Машинанинг орқа ўриндиғига чиққан йўловчи “Аёлингизнинг соябони, шекилли”, дея юқорига олиб қўяётган экан, ҳайдовчи ҳайрон қолибди. Кейин эрталаб мени шу офисга ташлаб ўтгани эсига тушибди ва мижозини манзилига етказгач, изига қайтибди. Бироқ йўлда аэропортга шошаётган яна икки йўловчига хизмат қилишига тўғри келибди. Шу сабаб орадан икки соатча ўтиб, ишхонамга етиб келган. Соябонимни қўлимга оларканман, “Ҳақиқий Қорбобо экансиз”, дедим жилмайиб. “Йўғей”, деганча яхши инсон машинаси томон чопди.  

 

Яхши инсонлар бор экан, дунёнинг томи — виждон”.

 

Муаллиф: Шоира Шагиаҳмедова