Думалоқ ер

 

«Эрталаб шошиб ишга отлаёнгандим, телефонимга хабар келди. Қарасам, ҳисобимга 25 минг сўм пул тушибди. Ким ташлаган экан? Эрталабдан куним баракали бошланаяпти-а? Рулга ўтирганимдан сўнг телефоним жиринглади. Пайнетчи йигит, адашиб бир рақамни нотўғри териб юборибди, энди ўша одам кутиб турганмиш, ҳозироқ ташлаб берсам, яхши бўлармиш. «Ука, рақамларни тўғри теришни ўрганинг, бу сизга сабоқ бўлсин! Бир гал ёнингиздан тўласангиз, иккинчи сафар адашмайсиз», дея насиҳатгўйлик қилиб, йўлимда давом этдим.

 

Эрталабки йиғилишга кечикаётганимда вақтимни олганига озгина асабим бузилди. Ярим йўлга етмасимдан машинамнинг ёқилғиси тугаб қолса, денг. Бунинг устига, бирор машина тўхтай демайди. Иккитаси тўхтади-ю, муддаомни эшитгач, «Узр, ука, ўзимда ҳам кам», дея кетиб қолди. Йиғилишга кеч қолаётганимдан жоним чиқай деётганди, оқ «матиз» ҳайдовчиси ҳартугул инсоф қилди. 

—  Ака, телефон рақамингизни беринг, пайнет қилиб юбораман, — дедим берган пулимни олмагани сабаб. 
—  Эй, шартмас, ука! От билан туямас-ку! Кейин ҳозиргина ҳисобимни тўлдирдим. Эрталабдан мен ҳам сизникидан сал бошқача аҳволга тушгандим, — деди. 

Қўярда-қўймай, нотаниш одамнинг рақамини олдим. Меники билан биргина сонга фарқ қиладиган телефон рақамини эшитиб, уни танидим... Ернинг думалоқлиги рост экан..»